Rob Derksen

Bewustwording & Zelfontwikkeling

Visie, opzet en uitleg

Visie

De invloed van de eerste 18 levensjaren is van grote invloed op de mens die de wereld te zien krijgt als iemand het ouderlijk huis of de thuissituatie verlaat. Het uitgroeien naar volwassenheid gebeurt vanuit het voorbeeld dat een kind krijgt van de ouders of opvoeders, de school, de omgeving, de vriendenkring, de religie en ga maar door. Elk mens kan pas wezenlijk ‘anders’ handelen dan is voorgedaan, als men er zich op zijn minst bewust van is dát zij of hij hetzelfde doet. Opgelopen emoties, negatieve overtuigingen en belemmeringen die niet zijn verwerkt, kunnen enorme gedragsproblemen of psychische disbalansen veroorzaken. Ook dat een mens totaal niet meer leeft vanuit gevoel, maar haar of zijn leven leidt vanuit het hoofd (het Ego, zoals ik dat noem).

Vanuit mijn visie heeft iedereen alle ‘hulpmiddelen’ en vermogens in zich ‘meegekregen’ (ik bedoel dan op Zielsniveau), om een vitaal, autonoom en gelukkig leven te leiden. Met andere woorden: vrijwel iedereen is in staat om dát leven te leiden waar zij of hij zelf het meeste plezier, geluk en vitaliteit uit weet te halen en het vermogen in zich heeft om te leven vanuit een innerlijke optimale kracht.

Als je die Innerlijke Kracht weet te vinden, dan leef je vanuit je hart. Leven vanuit je hart maakt je autonoom, vitaal en gelukkig.

Vanuit deze visie stel ik een behandelplan voor, waarin wij samen proberen te achterhalen waar zich belemmerende overtuigingen bevinden naar jezelf toe. Deze overtuigingen zijn vaak terug te vinden in gedrag, disbalansen en levenshouding. Wat zijn bijvoorbeeld de oorzaken van een negatief zelfbeeld? Waarom lukt het je wel of niet om in je leven dat neer te zetten wat je graag zou willen? Waarom voel je je niet gelukkig in je leven of hoe vind je jouw passie weer terug? Het is belangrijk om te ontdekken welke emoties en angsten je nog belemmeren. Naast het ‘begrijpen’ van de inzichtelijke kanten, is het uiten van emoties een belangrijk onderdeel op de weg naar transformatie. Wij werken aan het op gang brengen van veranderingsprocessen in je gedrag naar zowel jezelf als naar anderen toe. De coaching is gericht op het durven en kunnen leven vanuit je hart. Dit betekent dat je open moet staan om terug te blikken op je jeugd, je kindertijd en adolescententijd. Daar is namelijk de basis gelegd voor jouw bestaan, voor de levensvorm en invulling die je nu geeft aan je dagelijks leven.

Op Zielsniveau (dus nog voor je geboorte zou je kunnen zeggen), ben je namelijk volledig krachtig en was je al een ‘licht’ dat in staat was om te stralen. Door terug te blikken en zelfs de gebeurtenissen ‘aan te gaan’ en te verwerken (in plaats van ze een plek te geven), komen emoties vrij, die zich uiteindelijk zullen transformeren in ‘lichtheid’ en kracht. In een vorm van ‘volwassenheid’. Dat resulteert weer in autonomiteit, geluk en vitaliteit.

Ik ga er vanuit dat veel psychische klachten en gedragsproblemen voortkomen uit een beladen, nog onverwerkt verleden (jeugdperiode). Het helen van dit verleden brengt een vitaliseringsproces op gang, waardoor je meer in je kracht komt, vitaler wordt en dichter bij je passie, je hart komt. Dit leidt ertoe dat je meer in balans zult zijn met jezelf , je gelukkiger zal voelen en een autonomer leven zult leiden.

Een vitaler individu, een gelukkiger gezin en een mens die meer in balans is, dat is mijn streven in de coachingsessies.

Opzet

In het eerste gesprek zetten we samen wat wij noemen, de ‘kaders’ neer. Dat wil zeggen, wij maken de volgende thema’s helder: waar wil je aan werken (je hulpvraag), wat is je doel (wat wil je bereiken), waar loop je tegenaan, wat kunnen ik/wij voor je betekenen en hoe stel ik voor dat aan te pakken? En ook, wat ‘verwacht’ ik van jou in dit traject? Na dit eerste gesprek zullen wij een aantal coaching en therapie sessies met elkaar hebben, waarin telkens een thema zal worden aangepakt. Dit vanuit verschillende invalshoeken en vanuit verschillende disciplines uit de holistische vitaliteitscoaching. Mijn ervaring leert dat er, afhankelijk van de rugzak die je met je meedraagt, tussen de vijf en twintig consulten nodig zijn voor het behalen van je doelstelling en het realiseren van je hulpvraag. Natuurlijk is dit niet voor iedereen zo te stellen. De gesprekken vinden eens per twee, drie of vier weken plaats. De sessies duren tussen de drie en vijf kwartier.

Naast deze individuele sessies zal ik je mogelijk adviseren deel te nemen aan meerdaagse workshops, want het werken in groepen versnelt het groeiproces en houdt het ook op gang. Velen vinden dit in eerste instantie doodeng, maar zijn erg opgelucht als ze de eerste meerdaagse hebben meegemaakt.

Bij de begeleiding van jongeren en jong volwassenen streef ik er zoveel mogelijk naar om met meerdere gezinsleden in contact te staan en daar waar mogelijk sessies met elkaar aan te gaan. Dit zal de heling en verbetering in communicatie voor iedereen bevorderen.

Uitgangspunten in mijn benadering:

-) Alleen door de mens in zijn geheel te zien kunnen disbalansen overwonnen worden. De psyche, de mind en het lichaam zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en beïnvloeden elkaar. Het ‘spirituele’ aspect van een mens (het waarom wij hier op aarde zijn bijvoorbeeld) neem ik mee in alles wat ik doe. Mijn werkwijze en therapie kun je dan ook een alternatieve, holistische noemen.

-) Elke mens heeft naast een hart ook een Ziel. Voor mij is een Ziel klachtenvrij en in balans. Elk mens heeft dus in de basis een gezonde, vitale kern die een gigantisch groot zelfhelend vermogen heeft.

-) Psychische en/of fysieke klachten kunnen ontstaan door opgeslagen pijn, onverwerkte gebeurtenissen, beperkende overtuigingen of niet overwonnen angsten. Ik ga er vanuit dat veel psychische klachten, ziektes, gedragsproblemen en verslavingen overwonnen en ‘genezen’ kunnen worden.

-) Iedereen heeft alle ‘hulpbronnen’ in zich die nodig zijn om een zo vitaal en gelukkig mogelijk leven te leiden (natuurlijk zijn er uitzonderingen zoals bijvoorbeeld aangeboren afwijkingen).

-) Het verwerken van emotioneel beladen gebeurtenissen en het loslaten van angsten brengen het zelfhelend vermogen van de psyche en het lichaam op gang, waardoor ziektes geheel of gedeeltelijk verdwijnen of voorkomen worden.

-) Het ont-dekken en ont-wikkelen van eigen passie en innerlijke kracht, werkt preventief ten aanzien van vitaliteit en autonomie.

-) Er is meer dan alleen dit leven. Ik geloof dat wij al meerdere levens hebben geleefd, dus vanuit mijn visie incarneert een ziel meerdere malen en dat is wat ons onze bezieling en wijsheid geeft.

 

Autisme en aanverwante disbalansen als Asperger, ADD, ASS

Autisme is voor wat mij betreft: niet in ons lichaam zijn, niet geaard zijn, niet in het hier en nu zijn, vanaf de zijlijn meedoen aan het leven, teruggetrokken in een ‘eigen bol of wereld’, of/en leven vanaf een wolk.

Enerzijds kan autisme ontstaan als de ziel niet volledig geïncarneerd is in het lichaam, waardoor een deel van het bewustzijn er niet is. Anderzijds kan het zijn dat autisme ontstaat door een ophoping van emoties, een (zwaar) traumatische ervaring, het niet veilig voelen, of het niet prettig voelen in een omgeving (school, of thuis bijvoorbeeld). De persoon vlucht dan als het ware naar haar of zijn wolk, om zich te onttrekken aan de gevoelens waar zij of hij last van heeft.

Een persoon met autisme zit vaak op, wat ik noem, haar of zijn wolk. Alsof zij of hij in een eigen wereld leeft, weg is van deze wereld, vanaf de zijlijn meedoet en dus niet met de voeten op de grond staat. Het lichaam van een persoon met autisme is er wel, maar de persoon zelf niet. Alsof het energieveld van de persoon zich terugtrekt naar een omgeving waar het zich wel prettig voelt. Ik ben geneigd om te zeggen dat autisme vooral voorkomt bij hooggevoelige mensen die een helder intuïtief vermogen hebben, maar dit niet kunnen of durven gebruiken. Mensen met autisme hebben vaak een vermogen helder te denken, te zien, te horen, te weten, te ruiken en/of te voelen. Soms kunnen die heldere vermogens een belastend effect hebben in het dagelijks leven. Het is niet altijd even makkelijk om veel meer waar te nemen en te voelen dan een doorsnee iemand. Het valt mij op dat mensen met (een vorm van) autisme zeer gevoelig zijn voor de omstandigheden in hun omgeving en haarfijn aanvoelen wat er in hun omgeving plaatsvindt. Het zijn mensen die emoties van anderen voelen, soms zelfs overnemen en sensitief zijn voor wat er in de wereld om hen heen gebeurt. Het zijn mensen die vaak een angst voelen dat er van alles mis kan gaan in hun omgeving.

De aanpak:

Om autisme aan te pakken zal er gewerkt moeten worden aan het innerlijke gevoel van veiligheid en het veilig voelen om op deze aarde te zijn. Daarnaast zullen zij moeten leren accepteren en erkennen dat zij hooggevoelige vermogens hebben. De persoon zal moeten leren accepteren dat het ‘anders’ is, op een niet doorsnee manier naar de wereld kijkt en dat het een fijngevoeligheid heeft met specifieke kwaliteiten die zij nodig hebben voor de missie waarmee zij hier op aarde zijn. Het zal moeten leren om te gaan met gevoelens en emoties van de buitenwereld. Daarnaast zal er gewerkt moeten worden aan de verwerking van opgelopen emoties en aan het transformeren van angsten, waardoor de persoon minder snel uit haar of zijn lijf zal gaan of op een wolk zal gaan zitten. Zij of hij zal in het dagelijks leven ruimte moeten maken voor spiritualiteit en de dingen gaan doen waarmee hun intuïtieve vermogens gevoed worden. Hun leven zal het meest op de rit komen als zij leren leven vanuit hun hart en met hun bezieling. Het denken houdt hen te veel in hun eigen wereld, het voelen en het volgen van hun hart, zal hen juist in bloei zetten.

ADHD en overactiviteit

Het labelen van druk gedrag als een stoornis of een ziekte (in dit geval ADHD) is in mijn ogen waanzin. Heeft niet iedereen wel eens een actief gedrag of een overenthousiaste reactie op iets? Natuurlijk, als iemand vaak in dit gedrag zit, of zelden in stilte of rust kan komen, dan wijst dat op een onderliggende oorzaak of een disbalans.

Het label ADHD wordt vaak aan kinderen en jongeren gegeven met een actief of overactief gedrag. Ook volwassenen kunnen trouwens met dit gedrag te maken hebben en het label opgeplakt krijgen. ADHD is voor mij een symptoom dat met gedrag te maken heeft. Iemand die het label krijgt zal waarschijnlijk een van de volgende dingen doen: niet stil kunnen zitten, veel bewegen, van de hak op de tak springen in conversaties, impulsief handelen, moeilijk kunnen focussen op 1 ding, druk gedrag vertonen, constant reageren op iets, grapjes maken, weglachen, dingen niet afmaken, meerdere dingen tegelijk doen, overenthousiast reageren. Voor iemand met een druk gedrag is het vaak moeilijk om stil te worden, rustig van binnen te voelen, rust te creëren en echt in het hier en nu te zijn.

Als het overactieve gedrag een ‘probleem’ is, dan zullen de oorzaken in mijn ogen gezocht moeten worden in het niet willen voelen van emoties, het niet kwijt kunnen van een innerlijke energie, het overenthousiast reageren op gebeurtenissen of een enorme behoefte aan het ontdekken van nieuwe dingen uit bijvoorbeeld nieuwsgierigheid.

Het proberen te vermijden van het voelen van opgelopen emoties en angsten, of het niet willen voelen van emoties van anderen uit de omgeving is heel begrijpelijk. Voelen is voor velen eng of onwennig. Als je de overtuiging hebt dat jij je emoties niet aankunt, of je wilt vermijden om je rot te voelen, dan is het in beweging blijven en niet stil zitten een goed hulpmiddel. Als je namelijk stil wordt, of stopt met bewegen, dan kom je in aanraking met je emoties, omdat ze dan naar boven komen. Letterlijk, als je beweegt is het moeilijk om stil te worden en te voelen. Dus om te voorkomen dat je emoties gaat voelen, kan het constant in beweging blijven en het vermijden om stil te worden een onbewuste strategie worden.

Naast het niet willen voelen, kan druk gedrag ook worden veroorzaakt door opgekropte energie.

De aanpak:

Als het onderwijs zich gaat aanpassen en zich meer zal gaan richten op hoe een kind wil leren, zullen klachten als ADHD in mijn ogen veel minder voor komen. Daarvoor zal het onder andere nodig zijn dat er rekening gehouden wordt met de gevoeligheid van de jeugd van tegenwoordig. Er zal meer begrip, tijd en ruimte beschikbaar gemaakt moeten worden voor de gevoelskant van onze jeugd. Yoga, energiewerk, dans, muziek, kunst en andere creatieve vakken zouden veel meer kinderen in hun rust brengen.

Laat het kind leren vanuit wat zij of hij wil leren. Stimuleer de vermogens van een kind en gebruik meer de interesses die het kind heeft, dan zal het vanuit zichzelf veel meer gefocust zijn. Het meer laten leren en ontdekken vanuit gevoel en minder lesstof waar alleen het hoofd, het denken, gebruikt wordt, zal het kind dichterbij zichzelf brengen.

Een van de oplossingen van een overactief gedrag, is het aan de slag gaan met opgelopen emoties en angsten. Zij zullen verwerkt moeten worden, waardoor een transformatie zal plaatsvinden. De negatieve gevolgen van angsten en emoties zullen veranderen en verdwijnen. Door de transformatie zal de behoefte om weg te vluchten met druk gedrag een stuk minder worden.

Als je als volwassene te maken hebt met ADHD, dan is het waarschijnlijk nodig dat jij jouw angsten en emoties gaat verwerken. Je zal mogelijk in verbinding moeten leren komen met je kwaliteiten en je missie en gaan ontdekken wat van jezelf jij nog niet gebruikt in jouw leven. Jij zal vertrouwen moeten leren vinden in wie jij van oorsprong bent en wat jouw missie is, zodat jij jouw opgehoopte levensenergie naar buiten kan laten komen en neerzetten. Dan hoef je er niet meer voor weg te vluchten met druk gedrag.

Bipolair

Deze ‘stoornis’ wordt de laatste jaren veelvuldig gegeven aan mensen. Je bent volgens de reguliere psychiatrie al snel bipolair en dus ‘ziek’. Voor mij is dit label een voorbeeld dat er, door de samenwerking tussen de farmaceutische industrie en de medische wetenschap/gezondheidszorg, een gedreven marketingbeleid schuilt achter de psychiatrie. Iemand met deze ‘stoornis’ zou bijvoorbeeld wisselende stemmingen hebben; van depressie naar manie, of een lichte vorm daarvan. Of verschillende stoornissen wisselend ervaren; de ene dag meer autisme en de andere dag meer depressie. Zodra iemand op meerdere fronten psychisch uit balans is en als de gevolgen daarvan wisselend zijn, wordt er gesproken van bipolair. De ene dag gaat het goed, de andere niet. Voelt niet iedereen zich wel eens down? Hebben niet velen van ons af en toe een overactief gedrag? Hebben wij niet allemaal wel eens een dag ertussen, waar het niet zo fijn gaat met ons gevoel? Is het iets vreemds dat wij ons soms beter voelen de ene dag dan de andere? Het komt vaker voor dat iemand met depressieve gevoelens zich ook af en toe goed voelt en misschien wat overenthousiast reageert. Gelukkig maar dat een mens zich niet constant rot voelt. Voor mij hoort het nu eenmaal bij een mens; wij hebben gevoelens en emoties die niet elke dag constant en hetzelfde zijn. Door een label te hangen aan dit menselijk fenomeen, is er weer een stoornis bij gecreëerd en dus weer een deel van de bevolking dat ‘ziek’ is en een medicijn nodig heeft. Ik vind het een vreselijk beleid, dat er zoveel stoornissen en ziektes gecreëerd worden, waardoor volgens de psychiatrie steeds meer mensen een stoornis of een psychische ziekte hebben. En dit met als doel zoveel mogelijk mensen aan de medicatie te krijgen.

Ik zeg hier niet mee dat wisselende emoties en gevoelens niet lastig zijn en een signaal afgeven dat de persoon mogelijk een aantal gebeurtenissen moet verwerken of stappen moet gaan zetten in haar of zijn leven. Ik ben het niet eens met het benoemen van een stoornis als er vooral sprake is van een menselijke eigenschap. Bipolair is voor mij dus ook geen stoornis.

Natuurlijk zullen ook deze mensen moeten werken aan verwerking en bekrachtiging.

Borderline

Ook de ‘ziekte’ die door de psychiatrie borderline wordt genoemd heeft voor mij te maken met gedrag. Ik noem borderline liever grensoverschrijdend gedrag, zoals de naam ook al aangeeft. Ze gaan over grenzen heen van zichzelf, maar ook van anderen, om zo begrip, aandacht, respect en erkenning te krijgen. Een persoon die borderline ontwikkelt voelt zich niet gezien, gehoord of begrepen en heeft de overtuiging dat zij of hij onredelijk en oneerlijk wordt behandeld. Zij vinden dat zij gelijk hebben in hun stellingen en als deze niet worden gerespecteerd, dan kunnen zij heftig reageren. In hun basis voelen zij zich afgestoten en niet meer verbonden met hun omgeving. Zij hebben het gevoel dat zij de schuld krijgen bij conflicten. Daardoor ontwikkelen zij een heftig gedrag vol boosheid, agressie, uitdagen, aantrekken en afstoten, uitlokken van reacties en confrontatie. Absoluut geen makkelijk gedrag om mee om te gaan, zowel voor de persoon zelf niet, als ook voor de omgeving niet, omdat het vaak een onvoorspelbaar gedrag betreft met veel ruzie, verwijten, destructie, verbaal en soms zelfs fysiek geweld. Iemand met borderline kwetst zowel zichzelf, als de ander.

Voor mij is borderline absoluut geen ziekte en wel degelijk aan te pakken of te voorkomen, mits er naar de persoon geluisterd gaat worden. Borderline is een gedragsprobleem dat ontstaat door een gemis aan verbinding, onbegrip en/of afwijzing en een gebrek aan meerdere basisbehoeftes.

Wat mij opvalt is dat mensen die borderline ontwikkelen meestal slimme, krachtige mensen zijn, met een eigen visie, een eigen wijsheid en een eigen mening. Vaak hebben zij een vermogen om het groter geheel te zien. Zij zijn hun tijd vooruit, waardoor de kans groot is dat ze niet worden begrepen. Als hun mening of visie niet wordt gedeeld of ondersteund en mogelijk zelfs wordt afgewezen, dan begint het confronteren en het uitdagen. Zij proberen dan hun omgeving te overtuigen van hun gelijk. Zij gaan daarbij over grenzen. Hoe groter hun pijn op afwijzing en onbegrip, hoe extremer hun grensoverschrijdend gedrag kan worden. Met dit gedrag proberen zij natuurlijk hun basisbehoeftes bevredigd te krijgen. Behoeftes als respect, begrip, acceptatie, goedkeuring of erkenning.

De aanpak:

De enorme hoeveelheid aan onverwerkte emoties zal aangepakt moeten worden, zodat de persoon minder belasting en stress voelt. Het durven gaan staan voor wie zij zijn en het aannemen van hun ‘grootsheid’ en eigen wijsheid, ongeacht of de ander hen bevestigt of goedkeurt is belangrijk. Daarnaast is het weer in verbinding komen met moeder/ vader een belangrijk onderdeel van de therapie. Als dat door wat voor omstandigheid dan ook niet mogelijk is met moeder/vader zelf, dan zal de persoon wel weer in vrede moeten komen met het beeld in zichzelf van haar of zijn moeder/vader. Schaduwwerk is essentieel om te doen, zodat zij hun gedrag onder ogen komen en zich er van bewust worden. Daarna kan er gewerkt worden aan verandering van gedrag. Het zal nodig zijn dat zij alle gemiste basisbehoeftes aan zichzelf leren geven, zodat zij uit hun slachtofferrol kunnen komen.

Burn-out

Het burn-out raken betekent eigenlijk letterlijk opgebrand raken. Alsof iemand nergens meer energie uit haalt en zich steeds leger en futlozer voelt, zowel lichamelijk als geestelijk. Stress kan een enorme factor zijn die maakt dat iemand opgebrand raakt. Als een groot deel van iemands dag of leven doordrenkt is met stress, kan iemand weinig of geen plezier meer ervaren. Daardoor loopt als het ware de levensenergie weg en laadt iemand zich niet meer op. Het genieten wordt steeds lastiger. De stress vreet als het ware de energie op.

Ook als iemand dingen doet in haar of zijn leven die geen of niet de juiste energie opleveren, of die tegen het gevoel ingaan, kan het zijn dat die persoon opgebrand raakt. Alsof je dan je levensenergie steekt in iets dat je geen energie oplevert. Bijvoorbeeld als iemand in een baan blijft hangen terwijl het gevoel al een tijd aangeeft er weg te willen en iets anders te willen doen. Of blijven vastzitten in een relatie die niet meer goed voelt. Of stappen en beslissingen uitstellen, terwijl het gevoel iets anders aangeeft.

Een burnout is voor mij absoluut geen ziekte, maar een signaal dat iemand drastisch iets moet doen aan haar of zijn levensstijl, of een verandering van woon- of werksituatie zal moeten bewerkstelligen. De persoon die een burnout ontwikkelt, zal stappen moeten durven zetten en veranderingen durven doorvoeren.

De aanpak:

Uitgezocht zal moeten worden in welke patronen iemand blijft hangen en waarom zij of hij geen stappen durft te zetten om dingen anders te doen. Ook zal helder gemaakt moeten worden waar iemand wel energie van krijgt. Wat iemand zijn passie is bijvoorbeeld. Oplossingen tegen de stress zullen gevonden moeten worden, zodat deze losgelaten kan worden. Vaak zal de persoon open moeten gaan staan voor het vinden van een nieuwe baan of andere werkomgeving, waar zij of hij zijn hart in kwijt kan, met andere woorden: zijn passie in kan gebruiken. Mogelijk zal er gekeken moeten worden naar verslavingen en eetpatronen, omdat deze factoren ook een enorme impact kunnen hebben op het energieniveau van iemand. Belangrijk dat iemand die opgebrand is geraakt gaat ontdekken wat haar of zijn missie is. Vertrouwen is belangrijk om de stap te kunnen zetten om die missie te gaan volgen.

Depressie

Als iemand zich depressief voelt, dan heeft zij of hij te maken met emoties als; neerslachtig, teleurgesteld, somber, ongelukkig, niet tevreden, leeg, zwaarmoedig, mistroostig, verdrietig, angstig, onzeker, onveilig. Emoties die iedereen wel eens heeft meegemaakt en die met regelmaat terugkeren of ontstaan als wij in ons leven dingen meemaken die deze emoties veroorzaken, of als wij ons leven leiden op een manier waar wij niet gelukkig van worden of die niet volledig bij ons past. Als wij voor een langere tijd deze emoties ervaren, dan spreekt men van een depressie. Gebeurtenissen die verdriet, pijn, boosheid, paniek, angst en ga maar door opleveren, kunnen zorgen voor een depressie. Een verandering in de leefsituatie kunnen emoties opleveren die tot een depressie kunnen leiden, net als situaties die ons uit ons geluk of plezier halen.

Voor mij is een depressief gevoel een signaal dat de psyche afgeeft dat opgelopen emoties en angsten om verwerking vragen, dat er te veel emoties vastzitten in ons lichaam en geest, of dat er veranderingen wenselijk zijn in onze leefwijze en omstandigheden (uiteraard niet altijd makkelijk te verwezenlijken, en soms zelfs onmogelijk.)

De aanpak:

De oplossing van depressieve gevoelens ligt in het verwerken van emoties en het loslaten ervan. Daarnaast in het loslaten van een slachtoffergevoel en het aangaan en transformeren van angsten. Tevens is het belangrijk om weer in contact te komen met onze passie, onze vermogens en kwaliteiten en onze missie (de reden waarom wij hier op aarde zijn) en weer te gaan leven volgens deze kwaliteiten, missie en passie. Elk mens dat leeft vanuit haar of zijn passie en missie, haalt energie en een fijn gevoel uit de dingen die zij of hij doet in hun leven. Als emoties en angsten worden aangepakt, komt de hartsenergie weer vrij en die zal zorgen voor een gelukkig gevoel. Leefgewoontes zullen onder de loep genomen moeten worden en aangepast daar waar wenselijk. Misschien zal er meer aandacht moeten komen voor gezondere voeding en meer beweging. Gewoontes die voortkomen uit disbalansen vragen om het doorbreken daarvan, zodat nieuwe, gezondere gewoontes geïnstalleerd kunnen worden.

Manische depressie

Iemand met depressieve gevoelens kan af en toe ook periodes meemaken van manische gevoelens. Deze mensen zitten dan in wat ik noem, een ‘hyperdepiep-gevoel’, een gevoel van overdreven blijdschap of vertrouwen. Als iemand een manische periode beleeft, dan zullen zij waarschijnlijk denken: “ik kan het leven weer aan, ik zie het weer helemaal zitten, ik zie legio mogelijkheden in mijn leven, ik ben super blij iets mee te maken, ik ben weer helemaal gelukkig.” Vaak zijn deze mensen in zo’n periode in staat om groots te denken en in hun gedachten de dingen te creëren die zij zo graag zouden willen bereiken in hun leven.

Deze gevoelens kunnen ineens naar boven komen als zij in een situatie komen waarin het weer even beter gaat. Of als zij na een lange tijd in een isolement en eenzaamheid te hebben gezeten, weer onder de mensen komen en zich dan weer volledig opgeladen voelen. Voor mij zijn ook deze periodes van manische gevoelens een boodschap van de psyche en de ziel.

De aanpak: 

Om te zorgen dat deze periodes van manische gevoelens niet meer ontstaan en opgelost worden, is het ook hier weer noodzakelijk dat zij hun emoties en angsten verwerken en transformeren. De reden waarom zij niet durven of kunnen staan voor wie zij zijn vraagt om verwerking. Ook zullen zij zich werkelijk bewust moeten worden van hun vermogens en kwaliteiten en die gaan leren te gebruiken. Hun zelfbeeld en vertrouwen in zichzelf zal hersteld moeten worden. Zij zullen vrede moeten gaan krijgen met hun missie en passie en daarvoor gaan durven staan, ongeacht wat de buitenwereld er van vindt. Zij mogen leren vertrouwen te krijgen in hun ‘grootsheid’ en zich gaan realiseren dat zij die niet voor niets hebben meegekregen in dit leven.

Narcisme

Narcisme is een gedrag met een grote dosis arrogantie, zelfingenomenheid, neerbuigendheid en weinig respect naar anderen toe, egoïsme, betweterigheid, defensieve en ontkennende reacties op kritiek en soms agressie. Deze mensen hebben een groot ego met een hoge mate van dominantie en ze handelen vaak manipulatief. Ze lijken zich niet schuldig te voelen in hun kwetsen van anderen. Vaak hebben zij te maken met een grote jaloezie. Hoe tegenstrijdig dit misschien lijkt, maar mensen met dit gedrag hebben een laag zelfbeeld, een klein zelfvertrouwen, ervaren een gebrek aan liefde en voelen zich vaak minder dan de mensen in hun omgeving. Om die gevoelens te compenseren creëren zij onbewust dit gedrag, waardoor zij zichzelf belangrijker en groter maken. Zolang zij zichzelf van binnen klein en onzeker voelen, kan het hen helpen zich beter te voelen door zich boven anderen te stellen. Net als borderline gedrag kan dit een enorm storend en kwetsend gedrag zijn voor anderen. Soms is het bijna onmogelijk om mee om te gaan. Door hun houding kleineren zij vaak anderen, zijn moeilijk te bereiken of aan te spreken op hun gedrag en zijn ze slecht of niet ontvankelijk voor kritiek. Door het bijna alleen maar aan zichzelf denken, houden zij geen rekening met wat hun gedrag met anderen doet. Vaak zullen er ruzies en conflicten zijn tussen hen en hun omgeving.

De aanpak: 

Er zal gewerkt moeten worden aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, waardoor zij steeds minder de behoefte zullen hebben zich boven anderen te stellen. Ook zullen deze mensen hun schaduwkanten onder ogen moeten leren zien, zodat zij zich bewust worden van hun gedrag en het effect daarvan op anderen. Zij zullen moeten leren hun zelfbeeld op te vijzelen, zodat zij zich minder klein voelen van binnen en zich dus niet meer ‘kunstmatig’ groot hoeven te maken. Emoties uit hun verleden moeten verwerkt worden.

Onhandelbaar gedrag (ODD)

Iemand met een onhandelbaar gedrag is niet ziek en heeft geen stoornis. Het gedrag geeft aan dat die persoon vol zit met onvrede, boosheid of opgekropte emoties. Het gedrag geeft aan dat zij of hij het anders wil in het leven. Het kan zijn dat zij of hij het dusdanig oneens is met de situatie waarin hij zich bevindt, dat een onhandelbaar gedrag het gevolg is. Of de persoon bevindt zich in een situatie waarin hij of zij voelt dat het vast zit en geen beslissingen kan of durft te nemen, waardoor hij tegen stress aanloopt. Zijn innerlijk geeft aan dat hij het anders wil, maar hij zit vast in zijn patronen of wordt ‘vastgehouden’ door zijn omgeving. Als een persoon gedwongen wordt dingen te doen tegen zijn zin in en diep van binnen voelt dat hij het daar pertinent mee oneens is, maar het niet kan veranderen (bijvoorbeeld vastzitten in een thuissituatie, of schoolsysteem), dan kan daar een enorm opstandig gedrag uit voortkomen. Het kan zijn dat de hoeveelheid emoties zo groot is, dat zij of hij daar geen raad mee weet, waardoor het gedrag steeds onvoorspelbaarder wordt en niet meer handelbaar. Niet alleen voor de omgeving, maar ook voor zichzelf.

De aanpak: 

De persoon in kwestie zal serieus genomen moeten worden in wat zij of hij voelt bij of vindt van een situatie. Er is begrip, respect en erkenning nodig, een luisterend oor. Er zal gekeken moeten worden waarom die persoon dit gedrag ontwikkelt of waar zij of hij tegenaan loopt. In welke situatie bevindt hij zich? In wat voor omgeving en welke omstandigheden? Waar loopt het op vast of waar zit zij of hij in ‘gevangen’. Verder zullen opgekropte emoties aangepakt moeten worden; uiten en verwerken is de oplossing. Er zal naar een oplossing gekeken moeten worden hoe die persoon het beste kan handelen in de situatie waarin het zich bevindt. Welke veranderingen heeft zij of hij nodig?

Psychose

Als iemand in een psychose raakt, dan schiet het energieveld van die persoon uit haar of zijn lijf.

Psychoses ontstaan door het in contact komen met een overweldigende angst of een paniek, of door het in aanraking komen met een enorme hoeveelheid aan verdriet en pijn. Naast een fysiek lichaam hebben wij ook een energielichaam. Een heel simpel voorbeeld; als wij aan het dagdromen zijn, dan zijn wij met onze gedachten in een andere wereld. Dan zitten wij, wat ik noem, even op onze wolk, we zijn buiten ons lijf. Ons lijf is hier, wij zijn elders erbuiten. En dat gebeurt ook als iemand een psychose heeft. Dan verlaat die persoon als het ware haar of zijn lijf, omdat het daar buiten veiliger voelt.

Iemand die in een psychose raakt, komt waarschijnlijk door een situatie op een confronterende manier in aanraking met een enorme angst of een overweldigend verdriet of boosheid. Van nature probeert een mens te vluchten van deze emoties (of wij gaan ertegen vechten of we verstijven). Ik zie een psychose als het ineens uit het lijf schieten van het energieveld, vluchtend of vechtend voor deze overweldigende emoties. Een hevige paniek voor iets, waardoor wij hoog en snel gaan ademen, kan ook zorgen dat wij uit ons lijf raken. Het is de hoeveelheid aan emoties en angsten die vastzitten en nog niet verwerkt zijn, die maken dat iemand in een psychose raakt.

De aanpak: 

Voor wat mij betreft is er maar één oplossing tegen psychoses en dat is het verwerken van de bakken met verdriet die vastzitten, het uiten en verwerken van boosheid en het overwinnen van de angsten waar ze tegenaan lopen. Als die opgelopen emoties uit ons lijf zijn en onze angsten zijn verwerkt, dan is er geen reden meer om uit ons lijf te schieten.

PTSS (post traumatische stress stoornis)

Zoals de naam al zegt, heeft PTSS te maken met (overweldigende, heftige) emoties opgelopen door traumatische gebeurtenissen in het heden, of door gebeurtenissen uit het verleden waar nog zware onverwerkte emoties aan kleven. Een gebeurtenis in het heden kan die oude emoties naar boven laten komen. Veel mensen met een verleden van seksueel en/of fysiek geweld blijven lang de gevolgen van dit trauma met zich meeslepen, omdat er zoveel emoties bij zijn opgelopen. Ook mannen en vrouwen die naar een oorlogsgebied worden uitgezonden, maken natuurlijk vreselijke dingen mee die nog lang hun sporen kunnen nalaten. Sommige vrouwen ervaren een bevalling als iets heftigs of ervaren een enorme angst op het moment dat zij moeder worden. Eigenlijk alle gebeurtenissen die door iemand als (zeer) traumatisch worden ervaren, kunnen symptomen ontwikkelen die de psychiatrie plaatst bij PTSS. Zolang deze emoties onverwerkt zijn en dus een effect hebben op het leven van de betreffende persoon, blijft deze persoon uit balans met zichzelf. Voor mij totaal logisch dat als emoties niet verwerkt worden, maar blijven meetrillen, dat iemand niet (volledig) zichzelf kan worden, of niet meer dezelfde persoon is als voor het trauma. Dat er sprake is van een stoornis of een ziekte van de psyche, is volgens mij totaal niet aan de orde.

De aanpak:

De oplossing van PTSS ligt hem voor wat mij betreft dan ook in het verwerken van emoties en het weer terug in contact komen met wie de persoon van oorsprong is. Ook zal er gewerkt moeten worden aan gedragsverandering. Een trauma zorgt meestal voor een aangepast gedrag, dat niet het gedrag zou zijn zonder het trauma.

Suïcidale gevoelens

Helaas kampen steeds meer mensen tegenwoordig met suïcidale gevoelens. Mensen met deze gevoelens worden als ziek gezien en meestal behandeld met medicatie. Laat ik voorop stellen dat ik het totaal begrijpelijk vind dat er in eerste instantie medicatie wordt gegeven, om te voorkomen dat zij zich van het leven gaan beroven. Medicatie alleen is echter niet de oplossing en als de oorzaak ervan niet wordt aangepakt, dan zullen deze gevoelens terug blijven komen, of constant aanwezig zijn.

Ik zie het hebben van een doodswens als een signaal, niet als een ziekte. Hun gevoelens geven aan dat zij af willen van het leven dat zij leiden. “Als ik op deze manier moet leven, dan hoeft het voor mij niet, dan ben ik net zo lief dood.” Zij willen wel een ander leven leiden dat hen plezier geeft, maar om diverse redenen lukt hen dit niet.

Suïcidale gevoelens kunnen ook ontstaan als iemand weg wil van het aardse leven, doordat zij hun plek niet kunnen vinden, of zich willen distantiëren van wat er gaande is in de wereld. Ook zij willen in hun diepste verlangen niet dood, maar zij willen een ander leven; een leven van plezier en de dingen kunnen doen waar zij vreugde uit halen. Suïcidale gevoelens kunnen naar boven komen als het leven tegenvalt, zwaar is, vol tegenslagen zit, eenzaam aanvoelt of de persoon vol zit met onverwerkte emoties.

Veel mensen met een doodswens voelen zich niet begrepen of gehoord. Zij kunnen niet overbrengen waarom zij zich zo voelen. Als zij praten over hun doodswens, dan probeert de omgeving hen van die gedachtes af te halen. Daardoor leven zij vaak in een isolement met hun emoties.

De aanpak:

Allereerst zal er begrip gegeven moeten worden aan de persoon. Zij of hij wil eerst gehoord en gerespecteerd worden. Zij willen serieus genomen worden met hun emoties en suïcidale gevoelens. Het wil horen dat de buitenwereld hun ‘doodswens’ begrijpt, dat wij inzien waar zij tegenaan lopen in hun leven. Het proberen te overtuigen om de stap tot zelfdoding niet te zetten, werkt meestal averechts of zorgt ervoor dat de persoon zich terugtrekt. Als de persoon gehoord is en het haar of zijn emoties heeft kunnen tonen, kan er gewerkt worden aan de suïcidale gevoelens.

Ook hier is verwerking van opgelopen emoties essentieel. De ballast moet eraf, waardoor het ‘dood willen’ zal verminderen. Daarnaast zal ontdekt moeten worden waar de persoon plezier uit haalt, wat haar of hem levensenergie geeft. Begeleiding om het leven te kunnen leven wat zij wel willen, zal uiteindelijk zorgen voor tevredenheid en blijdschap. Iemand die weg wil van deze aarde, omdat zij of hij zich niet kan verenigen met de manier waarop het hier op aarde gaat, zal bij de bewustwording gebracht moeten worden, dat zij of hij hier met een doel is. Het werkelijk in verbinding komen met hun ziel en missie, kan helpen bij het overwinnen van gevoelens van een doodswens. Angsten om hun leven opnieuw op de rit te zetten, zullen omgezet moeten worden in kracht en moed.

Verslaving

Een verslaving is absoluut geen ziekte zoals de medische wereld ons inmiddels voorhoudt. Een verslaving is niets meer of minder dan (al dan niet dwangmatig) uit een middel of een bezigheid proberen te halen, wat de persoon niet uit zichzelf weet te halen. Iemand kan bijvoorbeeld troost halen uit een verslaving, een leegte opvullen, een emotie vermijden. Het kan een vlucht zijn van een rotgevoel, of voortkomen uit het uitstellen van beslissingen die genomen moeten worden. Het kan een gewoonte zijn die er maar niet uitgaat. Zodra iemand iets nodig heeft om zichzelf beter te voelen, iets niet zonder een middel kan ondernemen, of niet meer kan leven zonder het middel of de bezigheid, dan kan er sprake zijn van een verslaving. Alles kan een verslaving worden: alcohol, drugs, medicijnen, roken, sporten, seksen, gokken, werken, TV, computer. Een verslaving is niet alleen iets dat iemand dagelijks nodig heeft. Als iemand iets niet kan doen zonder bijvoorbeeld een joint (ook al is dit maar eens per maand), dan is dit een verslaving. Ook als iemand bijvoorbeeld dagelijks maar twee glazen wijn wil drinken, dan kan dit wijzen op een verslaving.

De aanpak:

Als een verslaving te maken heeft met emoties, zal er gewerkt moeten worden aan verwerking en transformatie van die emoties. Hoe minder emoties, hoe minder de behoefte aan het middel of de bezigheid. Idem als er sprake is van een leegte die iemand probeert op te vullen; de leegte zal aangepakt moeten worden. Dat wat iemand uit de verslaving haalt, zal die persoon moeten leren vinden in zichzelf. Pas als iemand echt in haar of zijn kracht komt en het leven leeft waar zij of hij gelukkig van wordt, kan een verslaving volledig verdwijnen. Hulp op het doorbreken van gewoontes en bij het installeren van nieuw gedrag zal helpen bij het laten verdwijnen van een verslaving. Als er sprake is van een verslaving aan een middel of medicijn, kan het enorm ondersteunend werken om het lichaam te schonen van deze stoffen met behulp van bijvoorbeeld een ontgiftingskuur of met natuurgeneeskundige middelen.

Belangrijk

Vaak gaan emotionele en psychische klachten gepaard met medische zorg en/of medicatie. Ook al ben ik goed bekend met klachten als ADHD, Borderline, Psychoses, Autisme, Depressies e.d., ik ben geen arts, psychiater of psycholoog en qua medische kennis alleen in het bezit van een medische basiskennis. Geen uitgebreide scholing dus vanuit de medische wetenschap en de reguliere gezondheidszorg.

Heb je klachten die van fysieke aard zijn of heb je acuut medische hulp nodig, dan zal ik je altijd adviseren om ook naar een arts te gaan voor een diagnose en mogelijke behandeling.

Ook al heb ik niets tegen het gebruik van (psychische) medicatie op zich, als ik op een moment in een coachingstraject zie en constateer dat een medicatie af te bouwen is, of zelfs niet meer noodzakelijk zou hoeven te zijn, dan maak ik dit zeker bespreekbaar. Ook al zal de reguliere, medische zorg het hier vaak niet mee eens zijn, of zelfs faliekant afkeuren. Het is dan ook een eigen keus van iedereen.

Vaak is het helaas wel zo, dat de reguliere, medisch wetenschappelijk, methodieken niet echt samen gaan met een alternatieve therapie en een holistische, spirituele benadering (de zgn. de alternatieve zorg).

Als een kind nog onder de verzorging valt van de ouders/opvoeders, dan zal er, in geval van voorstel tot verandering in medicatie, natuurlijk altijd overleg zijn met de betrokken ouder(s)/opvoeder(s). Mocht er daadwerkelijk worden gekozen de medicatie te veranderen, dan bij voorkeur in overleg met een regulier geschoolde behandelaar.

Mocht je interesse zijn opgewekt en je wilt contact voor info of het maken van een afspraak, klik dan hier.

Als je meer wilt lezen over mijn visie en aanpak, dan zijn mijn boeken misschien een aanrader (zie boeken).

Opmerking bij het plaatsen van een reactie: Mocht je een reactie plaatsen, weet dan dat deze eerst door mij wordt gelezen en beoordeeld voordat hij op de website geplaatst wordt. Je kunt altijd aangeven in je reactie als je niet wilt dat deze openbaar/leesbaar wordt gemaakt op de website.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.