Rob Derksen

Bewustworden & Ontwikkelen

Boeken

Klik op de afbeelding om een uitleg van het boek te zien.

Boek: 'Bekijk ze eens als mensen'          de-overwinning-voorkant-jpeg

4 reacties

  1. Laat ik beginnen om te zeggen dat ik het eens ben met de gedachtengang en de strekking van je boek. Maar vooral vanuit de therapeutische invalshoek.

    De sticker die we op mensen plakken is wel heel fijn en nuttig als je bijvoorbeeld het slachtoffer bent van iemand. In ons geval een ex-partner en vader die een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Alle betrokkenen en vrienden is schade aangedaan door zijn liegen, bedriegen, kwaadaardig gedrag, schulden, vreemdgaan. Zijn daden zijn vanuit normaal menselijk handelen onverklaarbaar, en zijn pijnlijk en schokkend. En ook omdat hij geen berouw heeft, kan het juist fijn om hem niet meer als mens te zien maar er het etiket NPS op te plakken. Ieder ziektebeeld heeft niet voor niets een naam en een lijst met symptomen.

    Laat maar, kunnen we tegen de kinderen zeggen, je vader is ziek en hij kan er niets aan doen dat hij zo naar doet. Net zoals dat je bij een griep weet dat iemand even niet aanspreekbaar is en alleen maar onder de dekens wil liggen, is het bij NPS zo dat je weet dat iemand niet in staat is een mooie band met mensen aan te gaan.
    Dat helpt om de persoonlijke pijn eruit te halen.
    Dus, een etiket is voor de omgeving heel handig.

  2. Ik ben het daarmee eens. Daarom wordt er in de wereld van de psychische hulpverlening dan ook onderscheid gemaakt tussen persoonlijkheidsstoornissen waar de persoon zèlf vooral last van heeft en die waarvan anderen juist last van hebben. Dat heeft dan weer te maken met in welke cluster de PS valt.

  3. Zoals de titel al zegt…..Bekijk ze eens als mensen!
    Wij zijn zo snel met het oordelen of veroordelen van mensen of een ongevraagt advies te geven terwijl diegene vaak alleen een luisterend oor wil.
    Dit boek heeft mij zoveel inzichten gegeven waarom ik bepaalde dingen doe en waar ik maar niet de vinger op kon leggen en nu hoef ik daar niet meer naar op zoek omdat ik nu bewust ben van waar het weg komt.
    Ook heb ik door het lezen van dit boek de eerste stappen al ondernomen! Namelijk het aangeven van mijn grens en mensen daar niet meer over te laten gaan, dat was een pittige confrontatie maar uiteindelijk gaf het mij een geweldig gevoel dat ik voor mijzelf koos!
    Zo kan ik nog vele voorbeelden meer geven….
    Ik kan alleen voor mijzelf spreken maar ik wil graag zeggen dat als jij meer inzicht in jezelf wilt krijgen of waarom jij bepaalde dingen doet en je weet niet waarom…..lees dat dit prachtige boek wat in begrijpbare taal is geschreven en er gaan vele poorten open!

    • Zoals bovenstaande 3 reacties al aangeven:
      afhankelijk van de persoonlijke behoefte is elke ingang tot communicatie voorhanden..
      Wél of juist geen label..
      Het is afhankelijk van de positie waarin je persoonlijk zit, waar je wat mee kan (of denkt te kunnen). Waar je aan toe bent, wat je persoonlijke stappen zijn in het bewustwordingsproces. Wat je meent te kunnen gebruiken om jezelf te helpen. Al is dat laatste nogal continue een vraagstelling waard… Want help je jezelf bevestigen, en/of om het daarmee(na) hanteerbaar te maken, of om jezelf te consolideren ? in te graven in je positie.. etc
      Het gaat erom: houd je nergens te zeer aan vast, alles geeft mogelijkheden om zicht te verwerven, om ze daarna weer los te laten. Geen enkel perspectief is absoluut ‘waar’.. Maar blijf kijken waarom en hoe je een ingang gebruikt voor jezelf.. wat het je oplevert.. Transformeert het of blijft het ‘vast zitten’ , maar nu met het masker van een nadere vieuw ?
      Alle stappen in die processen zijn oké, zolang je je bewust blijft vanuit welk en wiens perspectief er gehandeld wordt, met of zonder labels.. wie of wat is ermee gediend ?

      Labels plakken we allemaal om te kunnen vertalen, begrijpen, analyseren; inherent aan denkprocessen. Maar ze zijn altijd maar een deel van het hele veld van waarneming. Ook als je meent geen labels te plakken.. kun je je oprecht afvragen, is dat wel zo ?

      Dus het is interessanter te kijken wat erdoor in beweging komt en waar het zich naartoe ontwikkeld.. gaan we de confrontatie met de openheid aan of stellen we die (nog even) uit..
      Dus ik denk dat we niet moeten labelen op het labelen.. daarover gaat het niet.
      Het polariseren vanuit het reageren op iets, is een herhaling van hetzelfde.
      Dus alles is welkom en bruikbaar.
      Communiceren met onszelf is een hele kunst, laat staan met een ander..
      Wat voor de 1 op een bepaald moment hulp kan geven, is voor de ander op dat moment niet bruikbaar.. Maar kunnen we dat overstijgen.. beide, meerdere perspectieven bezien tegelijkertijd en in hun waarde laten voor diegene die ze te nut zijn (of lijken).

      Het genoemde boek heb ik niet gelezen, ben wel geïnteresseerd.
      Ik kwam er ‘toevallig’ op terecht en het nodigde me uit daarover iets te zeggen.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.